Opieka domowa nad chorym
Aby pomóc choremu w walce z epizodami dezorientacji oraz deficytem intelektualnym, trzeba stworzyć w jego otoczeniu atmosferę bezpieczeństwa i zrozumienia. Można to osiągnąć, zapewniając mu prowadzenie regularnego, wręcz monotonnego trybu życia i unikając wszelkich nowych, zaskakujących sytuacji. W razie gdyby osoba opiekująca się chorym musiała go na chwilę pozostawić samego, we wszystkich niezbędnych miejscach należy umieścić karteczki, w bardzo przystępny sposób informujące i przypominające o sposobie wykonywania poszczególnych czynności oraz zawierające proste polecenia. Najczęstszymi problemami pacjentów z chorobą Alzheimera są trudności w utrzymaniu uwagi i uczucie zagubienia. Dlatego chorzy powinni nosić identyfikatory z danymi personalnymi i numerem telefonu kontaktowego, np. wypisanymi na bransolecie.
Aby zachęcić pacjenta z chorobą Alzheimera do rozmowy, można zabrać go na spacer. Badania naukowe wskazują, że spacer pozytywnie stymuluje te obszary mózgu, które odpowiadają za zdolność mowy. Pacjenci z chorobą Alzheimera zazwyczaj przez dłuższy czas zachowują pamięć przeszłych zdarzeń, więc przywoływanie dawnych wspomnień i przyjemnych przeżyć wywołuje u nich uczucie spokoju i szczęśliwości, które będzie rzutowało na teraźniejszość. Można to szczególnie efektywnie wykorzystać podczas terapii grupowej. Bardzo po-mocne są materiały audiowizualne, na przykład stare gazety, filmy, albumy fotograficzne czy też opowieści rodzinne o przeszłości. Nie należy jednak zmuszać pacjentów do przypominania sobie odległych faktów. Jedno lub dwa proste pytania mogą uruchomić lawinę wspomnień.