Leczenie konwencjonalne
W 1993 roku w Stanach Zjednoczonych wprowadzono pierwszy lek zatwierdzony przez Agencję do spraw Żywności i Leków do leczenia osób z chorobą Alzheimera - chlorowodorek takryny. Wykazano, że opóźnia on postęp choroby nawet o 6 miesięcy, a u chorych w mało zaawansowanym stadium schorzenia powoduje poprawę funkcji psychicznych i intelektualnych. Ze względu na możliwe objawy uboczne konieczne jest cotygodniowe monitorowanie czynności wątroby. Wyniki badań nad acetylokarnityną, lekiem stosowanym wciąż tylko eksperymentalnie, wskazują na to, że u chorych z chorobą Alzheimera może on przynieść znaczną poprawę pamięci, funkcji słownych, zdolności skupienia i utrzymania uwagi oraz innych funkcji psychicznych.
Badanie dotyczące estrogenowej terapii hormonozastępczej wykazało, że terapia ta pomogła opóźnić moment wystąpienia zaburzeń pamięci i niedoborów intelektualnych u 40% pacjentek z chorobą Alzheimera. W leczeniu swoistych objawów związanych z chorobą Alzheimera stosuje się inne środki, takie jak haloperidol i tiorydazyna (dla zmniejszenia pobudzenia oraz wyhamowania agresji), sertralina (w leczeniu depresji) oraz difenhydramina (dla opanowania bezsenności).